بازخوانی الگوهای نام‌گزینی کودکان در روستاهای منطقه دشتی در دوره قاجار و پهلوی

نام‌گزینی نوزادان به عنوان یک کنش فرهنگی چندلایه، نشان‌دهنده چگونگی تأثیر عوامل مختلف بر جوامع روستایی به شمار می‌رود. منطقه دشتی با پیشینه‌ تاریخی غنی و بافت روستایی، بستری مناسب برای مطالعه دگرگونی‌ها و تداوم‌ الگوهای نام‌دهی در گذر زمان به‌شمار می‌رود. بررسی عوامل مختلف بر انتخاب نام نوزدان، مسأله اصلی این پژوهش به شمار می‌رود. این مقاله با روشی تاریخی-مردم‌نگارانه انجام شده و داده‌های موردنیاز آن از پنج منبع اصلی مأخوذ گردیده: اسناد رسمی و دفاتر ثبتی اداره ثبت احوال منطقه از آغاز تا پایان پهلوی دوم، بایگانی مدارس قدیمی روستاها، منابع مکتوب تاریخی مربوط به منطقه، مصاحبه با آگاهان و معمرین محلی و نیز کاوش در گورنوشته‌های مقابر.
یافته‌های پژوهش نشان داد که در بازه‌ زمانی یادشده، چند دسته از عوامل به‌عنوان نیروهای محرک اصلی نام‌گزینی نوزادان روستایی منطقه دشتی عمل کرده‌اند: علائق و گرایش‌های مذهبی؛ باورهای عامیانه، نگرش‌های جنسیتی، حافظه خانوادگی و محلی، دلبستگی‌های ملی و ادبی، رویدادهای طبیعی و نظام طبقاتی. اگرچه در دوره پهلوی، به علت مهاجرت‌های کاری به ممالک عرب حاشیه خلیج فارس و ورود الزامات سبک نوین آموزشی، زمینه‌هایی برای تغییر ذائقه نام‌گزینی پدیدار شد، اما تأثیر عوامل یادشده چنان ریشه‌دار بود که تا پایان دوره مذکور بر امر نام‌گذاری نوزادان غلبه داشت.