دوره 9، شماره 2 - ( 1396 )                   جلد 9 شماره 2 صفحات 185-211 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

New discourse of education and the emergence of modern schooling in Qajar dynasty. MJSS. 2017; 9 (2) :185-211
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-25-15446-fa.html
رضایی محمد، محمدی محمود. گفتمان تربیت جدید و تولد مدرسه در ایرانِ دوره قاجار. جامعه‌شناسی تاریخی. 1396; 9 (2) :185-211

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-25-15446-fa.html


1- گروه جامعه شناسی، دانشگاه تربیت مدرس ، velashedi@gmail.com
2- دکتری جامعه شناسی، مدرس دانشگاه فرهنگیان
چکیده:   (872 مشاهده)

پژوهش‌ها درباره پیدایش مدارس جدید در ایران را می‌توان در سه دسته کلی تحلیل‌های نوسازی، تحلیل‌های دولت‌گرا و تحلیل‌های ضداستعماری تقسیم‌بندی کرد. به طور کلی سه نقد بر این تحلیل‌ها وارد است: پروژه‌ای دیدن ظهور مدارس جدید در ایران، تقلیل‌گرایی و ساده‌سازی. این تحلیل‌ها با نادیده گرفتن جزییات تاریخی و پیچیدگی‌هایی که در گذشته تاریخی ایرانیان رخ داده است روایتی ساده از ظهور مدارس در ایران ارائه می‌کنند. در مقابل باید به دنبال آشکارسازی پیچیدگی‌ها و ضرورت‌های تاریخی بود که از دل آن‌ها تولد مدرسه جدید ممکن شده است. به نظر ما به رغم اهمیت نقش نیروهای سه‌گانه پیش‌گفته در تکوین و گسترش مدرسه در ایران، این رخداد تاریخی را باید در متن گسترده‌تر تحول گفتمانی حول مفهوم تربیت جدید توضیح داد. ظهور مدرسه بیش از آن‌که حاصل نیروی یرونی و سوژه‌ای بنیان‌گذار باشد، حاصل ضرورت‌هایی بود که به طور تاریخی سربرآورده بودند، وقایعی که رخ داده بودند و نیروهای جدیدی که شکل گرفته بودند تا تربیت مدرسه‌ای را در ایران ممکن سازند. تربیت دولت، تربیت قشون و فنون و تربیت ملت سه برهه مهم پیدایش این گفتمان هستند که در این مقاله کوشیدیم با جزئیات بیشتری ابعاد آن را با تکیه بر تحلیل هم‌آیندی روشن کنیم.

متن کامل [PDF 227 kb]   (160 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله مستقل |
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱/۲۹ | انتشار: ۱۳۹۷/۳/۲۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول