دوره 4، شماره 1 - ( 1391 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 171-194 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- استاد گروه جامعه¬شناسی دانشگاه تهران
2- دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
3- عضو هیئت علمی گروه زبان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
چکیده:   (12373 مشاهده)
دغدغۀ همۀ دولت­ها در کشورهای توسعه­یافته و درحال توسعه رهایی از مسائل و مشکلات اجتماعی ناشی از فقر، بی­سوادی، بیکاری، تأمین نیازهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مردم و برقراری امنیت و عدالت اجتماعی به­منظور پایداری جامعه و توسعه­یافتگی است. بنابراین، ناگزیر از اتخاذ سیاست­های مناسبی برای تخصیص منابع و امکانات موجود جامعه به بخش های مختلف اقتصادی، آموزشی، درمانی، تفریحی و... هستند. بدیهی است برای تحقق این امر، تعیین درجه اولویت و مزیت هریک از بخش­های مختلف، گام نخست و لازم به­منظور تخصیص بهینه منابع و امکانات است. چنانچه در حوزه مطالعات اجتماعی رده­بندی صورت نگیرد، امکان مقایسه و برنامه­ریزی برای توسعه­یافتگی امکان­پذیر نخواهد بود. یکی از شیوه های علمی رده بندی برای تحقق توسعه­یافتگیِ مناطق، تاکسونومی است. ازاین رو، این مقاله بر این موضوع متمرکز شده است تا نحوه اجرای روش تاکسونومی و بهره­گیری سودمند از این روش را در رده­بندی مناطق و چگونگی تعیین اولویت­های هر منطقه توصیف کند. این مطالعه توصیفی است و روش آن، اسنادی با استفاده از منابع ثانویه است.    
متن کامل [PDF 171 kb]   (6944 دریافت)    

انتشار: 1391/7/26