دانشگاه تربیت مدرس جامعه‌شناسی تاریخی 2322-1941 8 2 2017 09 23 Party Competition and electoral participation: Analysis of Ten Presidential Elections in Iran (1979-2009) رقابت حزبی و مشارکت انتخاباتی: تحلیل ده دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران (1358-1388) 82 104 22898 FA علی ساعی استادیار، گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. علی اکبر سرداری دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران محمد علی خلیلی اردکانی استادیار، گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Journal Article This article analyzes the rate of electoral participation during ten periods of presidential election in Iran within 1979-2009. The rate of electoral participation in Iran’s presidential elections has been problematic and not based on a regular pattern of change. Having proved this claim, the theory of democratic political system was chosen as the theoretical foundation of the paper in order to find a solution to the problem. The problem was related logically to the theory and inspired by the theory, the research question was formulated. On the theoretical level, it was argued that there is a relationship between party competition and electoral participation such that by an increase in the extent of party competition, the electoral participation will also increase. This argument was put through a regression analysis. Available evidence indicates that there exists a 45% positive correlation between electoral participation and party competition. در این مقاله میزان مشارکت انتخاباتی در ده دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ایران از سال 1358-1388 مورد تحلیل قرار گرفته است. موضوع مقاله آن است که میزان مشارکت انتخاباتی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران براساس دوره‌های انتخاباتی دارای تفاوت‌پذیری پرابلماتیک بوده و تغییرات آن تابع الگوی منظمی نیست. پس از اثبات موضوع و برای پاسخ به این موضوع، بنیان نظری مقاله بر نظریه نظام سیاسی دموکراتیک استوار شد. پس از برقراری رابطه‌ای منطقی و منظم میان موضوع و نظریه، با الهام از نظریه، یک دستگاه نظری متناسب با مسئله تحقیق فرمول‌بندی شد. در سطح نظری استدلال شد که میان میزان مشارکت انتخاباتی و رقابت حزبی رابطه وجود دارد، به‌گونه‌ای که هرچه بر میزان رقابت حزبی افزوده شود، میزان مشارکت انتخاباتی نیز افزایش می‌یابد. این استدلال با روش تحلیل رگرسیون مورد داوری تجربی قرار گرفت. شواهد موجود دلالت بر آن دارند که میان مشارکت انتخاباتی و رقابت حزبی به میزان 45% هم‌تغییری وجود دارد. https://jhs.modares.ac.ir/article_22898_78cabbe97c1c97a042724b779fcd5e14.pdf