دانشگاه تربیت مدرس جامعه‌شناسی تاریخی 2322-1941 8 2 2017 09 23 Historic Sociology of Baha’i Sect Based on the Intellectual and Social Backgrounds Involved in the Creation of This Sect During Qajar Period جامعه‌شناسی تاریخی فرقه ضاله بهائیت، با تکیه بر بسترهای اجتماعی و فکری شکل‌گیری این فرقه در ایران دوره قاجار 1 19 22894 FA مجتبی اشرافی دکترای تاریخ ایران معاصر، پژوهشگر اندیشکده مطالعات راهبردی کریمه، شیراز، ایران مرتضی اشرافی پژوهشگر پژوهشکده مطالعات منطقه ای پژوهشگاه المصطفی(ص) جامعه المصطفی العالمیه Journal Article Although Sheikhiyya sect has nothing to do with Babism and Baha’ism regarding their beliefs, presenting deviated beliefs and teachings, which were not in accordance to the established Shia doctrine, paved the way for false claims of Sayyed Ali Mohammad Shirazi. Sayyed Ali Mohammad was a follower of Sheikh Ehsayi sect and an apprentice of Sayyed Kazem Rashti, the former leader of Sheikhiyya sect, and founded so many of his primary claims on Sheikhiyya teachings and doctrine. <br>With respect to the importance of Sheikh Ahmad Ehsayi and Sayyed Kazem Rashti’s claims in founding the primary doctrine of Babism, Mirza Hosseinali Nouri, known as ‘Baha Allah’, calls them as ‘Nourin Nirin’ and claims they are his prophets and Babism missionaries. In fact, the first followers of Babism were those who believed in Sheikhiyya. <br>During the next 6 years since the beginning of Babism until the execution of its leader in Iran, some events such as the uprising in Tabarsi Castle as well as some upheaval in Zanjan and Tabriz took place which led to the execution of Bab and his followers. This sect, since its early days in Qajar period has been spread in Iran and some other regions in the world. Baha’ism was founded by Baha Allah and was promoted and reformed by Abd al-Baha and Shoqi Efendi. <br>Despite its idealistic propaganda, Baha’ism acts as an awkward and oppressing sect and like any other sect, all its followers serve to the purpose of its founding members and leaders. هر چند مسلک شیخیه از نظر اعتقادی هیچ‌گونه ارتباطی با بابیت و بهائیت ندارد، ولی ارائه عقاید و آموزه‌هایی متفاوت و خارج از چهارچوب‌های مقبول شیعی زمینه و بستر لازم فکری و فرهنگی را برای ادعاهای دروغین سید ‌علی‌‌‌محمد ‌شیرازی فراهم کرد. سید ‌علی‌‌محمد بر مذهب شیخ احسائی بود و بنیان بسیاری از دعاوی اولیه خویش را بر آموزه‌های شیخیه نهاده است. شیخ احسائی از شاگردان سید ‌کاظم رشتی رهبر وقت مسلک شیخیه بود. با توجه به اهمیت دعاوی این دو تن، میرزا حسینعلی نوری ملقب به بهاءاله نیز برای شکل‌گیری هسته اولیه نهضت بابیت، شیخ احمد احسائی و سید ‌کاظم رشتی را «نورین نیرین» لقب می‌دهد و آن‌ها را مبشران ظهور خود و باب می‌خواند و نخستین گروندگان به بابیه همه از پیروان و طرف‌داران شیخیه به‌شمار می‌رفتند.<br> در طی شش سال ادعاهای باب تا اعدام او در ایران شاهد وقایعی مانند شورش قلعه طبرسی و فتنه‌های زنجان و نیریز هستیم که عاقبت حکومت قاجار را مجاب به اعدام باب و مجازات بابیان می‌کند. این فرقه در ایران و در برخی دیگر از نقاط جهان از زمان قاجر تا کنون ریشه دوانیده است. فرقه بهائیت با بهاءاله تأسیس و توسط عبدالبهاء و شوقی‌افندی توسعه و ترمیم یافت. فرقه بهائیت با وجود برخی شعارهای آرمان‌گرایانه در عمل بسیار ناشیانه و سرکوب‌گرایانه عمل می‌کنند و تمام اعضا مانند یک فرقه در خدمت سرکردگان و تحت امر آن‌ها هستند.<br> https://jhs.modares.ac.ir/article_22894_4d051fd50a4a48731b96e6df73367ef3.pdf