دانشگاه تربیت مدرس جامعه‌شناسی تاریخی 2322-1941 5 2 2014 02 20 Islamism: Discourse of Resistance اسلام‌گرایی: گفتمان مقاومت 71 91 22805 FA محمود محمدی دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 1970 01 01 The main problem of this article is Islamism as a social –political discourse. The hypothesis is that Islamism isa typical resistance against the hegemony of European modernity discourse. Islamism discourse, with political definition from Islam, attracts the forces of marginalized and excluded frommodernization discourse. This discourse suggests analternative model for communitymanagement through a new formation that offers from Islam. Islamism discourse challenges the European modernization in Islamic societies. With offering a political narrative from Islam, Islamists provide resistance forces against the hegemony of European modernity discourse. مسئله اساسی این مقاله،اسلام گرایی به عنوان گفتمان سیاسی- اجتماعی است. فرضیه پژوهش این است که گفتمان اسلام گرایی نوعی مقاومت دربرابرسلطةگفتمان مدرنیته غربی است. گفتمان اسلام گرایی با تعریف سیاسی از اسلام، نیروهای به حاشیه رانده گفتمان مدرنیزاسیون را جذبمی کند. این گفتمان با صورت بندی جدیدیاز اسلام، الگوی بدیلی برای مدیریت جامعهپیشنهاد می کند. گفتمان اسلام گراییمدرنیزاسیون غربی درکشورهای اسلامی را به چالش می کشد. اسلام گرایان با به دست دادن روایتی سیاسی از اسلام، به گردآورینیروهای مقاومت دربرابر سلطه گفتمان مدرنیته غربی می پردازند. https://jhs.modares.ac.ir/article_22805_45e386443077da53fcfe55cc64300f01.pdf