دانشگاه تربیت مدرس جامعه‌شناسی تاریخی 2322-1941 3 2 2012 03 20 Women and Safety in Public Urban Space: Case study of AZADI Park, Shiraz زنان و امنیت در فضاهای عمومی شهری (مطالعه موردی: پارک آزادی شیراز) 143 164 22787 FA علی گلی استادیار گروه جامعه شناسی و برنامه ریزی اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز Journal Article Safety is one of the main requirements of communities nowadays. Urban planners and designers have to distinguish unsafely factors in urban environment. The main aim is to increase the safety sense in urban space that is used by all people. Women consistently express greater fears for their personal safety in urban environments than do men. They need special requirement in urban environment in order to increase their perception of safety in urban public space such as parks. This study aims to survey women’s perception of safety of public spaces in Shiraz city (Iran). The data were gathered through a questionnaire. The study space selected for the research is Azadi Park, one of the main parks of Shiraz city. The results showed that there is a directed relationship between women’s sense of safety from land use, traffic and place neighborhood. The findings also showed that the rate of traffic, mix use of locations and places around the park and many space usages such as police office and station as welles religious places would increase the sense of safety. Personal factors (age, education, job and nation) had no relationship with the sense of safety. امنیت به‌عنوان نیازی اساسی، در اجتماعات انسانی از جایگاه خاصی برخوردار است. برنامه‌ریزان و طراحان فضاهای اجتماعی، به‌ویژه شهرها، تلاش می‌کنند تا با شناسایی عوامل تهدید‌کنندۀ امنیت به‌ویژه در فضاهای عمومی، امنیت را برای استفاده‌کنندگان از آن فضاها فراهم کنند. زنان نیز در مقام نیمی از اجتماعات انسانی، به‌واسطۀ خصوصیات بیولوژیک، مسئولیت‌ها و نگاه متفاوت در مقایسه با مردان، ارتباط متمایزی با فضا برقرار می‌کنند. آنان نیازمند تسهیلات خاصی از فضا هستند تا موجب افزایش اطمینان خاطر آنان از حضور امن در فضاهای شهری و به‌ویژه فضاهای عمومی مانند پارک شود. بر اساس نتایج تحقیقات مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران در کلان‌شهرهای کشور، بخش زیادی از پاسخ‌گویان حضور زنان را به‌صورت تنها در فضاهای عمومی این شهرها و به‌ویژه در ساعت‌های خلوت بسیار خطرناک بیان کرده‌اند. این پژوهش به سنجش میزان احساس امنیت زنان در پارک آزادی کلان‌شهر شیراز، به‌عنوان فضایی عمومی، پرداخته است. مطالعۀ حاضر در قالب بررسی پیمایشی است و از نظر زمانی، مقطعی (بهار 1389). جامعۀ آماری پژوهش، زنان بالای پانزده‌سالی است که در زمان پژوهش به‌تنهایی در پارک آزادی حضور داشتند. بر مبنای فرمول کوکران، حجم نمونه 195 نفر تعیین شد و نمونه‌گیری به‌صورت خوشه‌ای در سطح پارک انجام شد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد عوامل محیطی مانند کاربری اراضی، تنوع کاربری‌های پیرامون و ساعت‌های فعالیت آن‌ها و نیز مجاورت‌های مکانی کاربری‌ها، با افزایش حس امنیت زنان پاسخ‌گو رابطۀ معناداری دارد. عوامل شخصی مانند سن، تحصیلات، اشتغال و مهاجرت تأثیر معناداری بر میزان احساس امنیت زنان نداشته است. https://jhs.modares.ac.ir/article_22787_860e6390db45d650def1b4fa0c7dd667.pdf