<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه تربیت مدرس</PublisherName>
				<JournalTitle>جامعه‌شناسی تاریخی</JournalTitle>
				<Issn>2322-1941</Issn>
				<Volume>3</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2012</Year>
					<Month>03</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Critical Reasoning on the Relation of Theory and Experimentation:Case Study: Epistemic Apparatuses of Positivism, Critical Rationalism and Fuzzy</ArticleTitle>
<VernacularTitle>استدلال انتقادی درباب نسبت تئوری با تجربه: مطالعۀ موردی دستگاه‌های معرفتی پوزیتیویستی، عقلانیت انتقادی و فازی</VernacularTitle>
			<FirstPage>61</FirstPage>
			<LastPage>92</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">22784</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>علی</FirstName>
					<LastName>ساعی</LastName>
<Affiliation>استادیار جامعه شناسی دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
		<Abstract>The present article critically discusses about the relation of theory and experimentation.
This text is based on rational reasoning. The problem is that dominantmethodology on the relation oftheoryandexperimentationisbasedAristotelian logic in which experimentation has Context of Discovery or context of justification. In Iran, positivism and it’s relation with critical rationalism are misunderstood. 
This paper attempts to solve this kind of methodological issues through critical discussion. 
 First, we discussed about epistemic apparatuses of positivism and critical rationality. Then, after critical discussion about the two epistemic apparatuses, fuzzy methodology is formulated as result of criticism excised the intellectual traditions. In the end, positivism is discussed as a problem in Iran.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">موضوع این مقاله، استدلال انتقادی درباب نسبت تئوری با تجربه است و از نظر روش داوری، بر استدلال عقلانی استوار است. مدعای مقاله آن است که روش‌شناسی حاکم بر نسبت میان تئوری و تجربه بر منطق دو‌ارزشی ارسطویی مبتنی است که در آن، تجربه مقام داوری یا کشف نظریه را دارد. ضرورت پرداختن به موضوع این نوشتار، درک غلط از پوزیتیویسم و نسبت آن با عقلانیت انتقادی است. این مقاله تلاشی در جهت حل این نوع مسائل روش‌شناختی از راه بحث انتقادی است. استدلال درباب صدق مدعای مقاله بر دو دستگاه معرفتی پوزیتیویسم و عقلانیت انتقادی استوار است. در ادامه، پس از بحث انتقادی درباب آن دو دستگاه معرفتی، روش‌شناسی فازی به‌مثابۀ نتیجۀ انتقاد از سنت‌های فکری موجود و تلاشی برای یافتن کاستی‌های معرفت‌شناسی دوارزشی و تعمیم آن فرموله شده است. در پایان، درباب مسئله‌آمیز بودن پوزیتیویسم در ایران بحث انتقادی شده است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دستگاه معرفتی عقلانیت انتقادی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دستگاه معرفتی فازی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دستگاه معرفتی پوزیتیویستی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">انطباعات و تصورات</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اثبات‌پذیری و ابطال‌پذیری</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jhs.modares.ac.ir/article_22784_21b49d9441391d620b8ececd6a402dc7.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
