دانشگاه تربیت مدرس جامعه‌شناسی تاریخی 2322-1941 3 1 2012 01 21 Revolutionary Regime's Ideology, The Case Study of the Islamic Republic in Iran ایدئولوژی رژیم انقلابی مطالعۀ موردی جمهوری اسلامی ایران 51 80 22777 FA ابراهیم صالح آبادی سبزوار، اسدابادی، داورزنی عباس صالح ابادی Journal Article Revolutionary regimes have different nature and appear in various forms. In some circumstances, the revolutions make military, party and individual dictatorship. In some situations, they provide democratic regimes. Therefore, the revolutions, as an agent, do not make democratic or authoritarian régime. Social, economic and cultural conditions of the society (political ideology) and the type of toppled regime will determine the nature of the revolutionary regime. The Islamic Republic in Iran, as a revolutionary regime, cannot be explained by the theory of democratization and secularization. The formation of the Islamic Republic of Iran requires another explanation. In viwe of democratization and secularization process, the government of faghieh and, Islamic nature are problems. The nature of revolutionary regime is depended on various factors such as: international structure, the nature of the toppled regime, structure of power, civil society and political culture. According to this article, theory of political culture (the diminished political ideology) seeks to clarify this issue in the first decade of the Islamic Revolution of Iran (1978 - 1988). The Method used in this study is the strategies of case study. The results showed that, the type of political ideology of leaders and elites could partly explain the problem. The ideology of the political leaders and elites established Islamism system. Also the Islamic Republican ideology of Imam Khomein (Rah) and representatives of Assembly of Experts make Republicanism system. رژیم های انقلابی ماهیت‌های گوناگونی داشته و در شکل‌های متنوعی ظاهر شده‌اند. در برخی شرایط، دیکتاتوری‌های نظامی، حزبی و فردی، و گاهی نیز رژیم‌های دموکراتیک از دل انقلاب‌ها سربرآورده است. بنابراین، انقلاب به‌عنوان یک عامل، به‌تنهایی رژیم را دموکراتیک یا اقتدارگرا نمی سازد. شرایط اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه (ایدئولوژی سیاسی) و نوع رژیم ساقط‌شده ماهیت رژیم انقلابی را رقم می زند. جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان رژیمی انقلابی، بر اساس نظریۀ دموکراتیزاسیون و سکولاریزاسیون قابل تبیین نیست و تحلیل و تبیین دیگری می‌طلبد. از دیدگاه دموکراتیزاسیون، وجه ولایت فقیه جمهوری اسلامی و از نظر سکولاریزاسیون، اسلامی ‌بودن جمهوری اسلامی و از نظر کلی، ترکیب جمهوری بودن و اسلامی بودنِ آن به مسئله‌ای برای اندیشمندان تبدیل شده است. در تعیین ماهیت رژیم انقلابی، عوامل گوناگونی دخالت دارند؛ از قبیل ساختار و شرایط بین‌المللی، ماهیت رژیم ساقط‌شده، قدرت جامعۀ مدنی و فرهنگ سیاسی. این مقاله با عنایت به نظریه‌های فرهنگ سیاسی (تقلیل‌یافته به ایدئولوژی سیاسی) درصدد تبیین این مسئله در دهۀ اول انقلاب اسلامی ایران (1357-1367) است. روش تحقیق، استفاده از راهبردهای مطالعۀ موردی است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد نوع ایدئولوژی سیاسی رهبران انقلابی تا‌حدودی می‌تواند تبیین‌گر مسئله باشد. در اسلامی بودنِ نظام (در معنای تصویب قوانین اسلامی، نظارت فقها بر قوانین مصوّب و حضور فقها و روحانیان در دولت)، ایدئولوژی رهبران و نخبگان سیاسی نقش مهمی داشت. جمهوری بودن نظام (برگزاری انتخابات) نیز تا‌حدی ناشی از ایدئولوژی جمهوری‌خواهی اسلامی امام و نمایندگان مجلس خبرگان تدوین قانون اساسی بود. https://jhs.modares.ac.ir/article_22777_49858c651ec3fa4fe935672241871834.pdf