دوره 3، شماره 2 - ( 1391 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 1-34 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kasraie M, Moradkhani H, Rezaei M. Foucault: Governmentality, Political Subject and Political Action. MJSS. 2012; 3 (2) :1-34
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-25-5017-fa.html
کسرایی محمدسالار، مرادخانی همایون، رضایی محمد. فوکو: حکومت‌مندی، سوژۀ‌ سیاسی و کنش سیاسی. جامعه‌شناسی تاریخی. 1391; 3 (2) :1-34

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-25-5017-fa.html


1- استادیار جامعه شناسی پژوهشکده امام خمینی
2- دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه تربیت مدرس
3- استادیار جامعه شناسی دانشگاه علم و فرهنگ
چکیده:   (2606 مشاهده)
چرا دولت و- در افقی دیگر- نظام سیاسی یا حکومت، مسئولیت هدایت و ادارۀ رفتار افراد «چه در مقام فرد و چه در مقام گونه» را برعهده می‌گیرد؟ و چگونه این «اراده به اداره کردن» را به انجام می‌رساند؟ ممکن است پاسخ به این پرسش بر حسب نحوۀ فهم ما از مقولاتی مانند دولت، قدرت و یا نسبت این دو با سوژه، متفاوت باشد. طرح چشم‌انداز «حکومت‌مندی» از سوی فوکو را می‌توان گشایش حوزۀ جدیدی دانست که در آن، هر سه مقولۀ دولت، قدرت و سوژه، از طریق پیوندی که بین تکنیک‌های استیلا و تکنیک‌های خود برقرار شده است به هم مربوط می‌شوند. در این چشم‌انداز نشان داده می‌شود که چگونه اکراه حکومت از توسل به خشونت محض و هم‌زمان اراده به اداره کردن افراد، به‌ناگزیر سوژه‌سازی را به یگانه پاسخ ممکن در افق معرفتی خاص پروبلماتیک حکومت‌مندی تبدیل می‌کند. پاسخی که از یک‌سو، در شکل بس‌گانه کردن تمام هنرهای حکومت کردن و از سوی دیگر به‌صورت بس‌گانه کردن تمام نهادهای حکومت ظاهر می‌شود. این شکل از مفهوم‌پردازی نحوۀ عملکرد قدرت، فقط چگونگی مبهم شدن مرزهای اجبار و رضایت طی فرایند حکومت‌مند شدن افراد جهت تولید سوژه‌های دلخواه را توضیح نمی‌دهد؛ بلکه در عین حال منکر مشارکت «میل در سرکوب خویش» نیز می‌شود.
متن کامل [PDF 301 kb]   (1547 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۰/۳/۳۰ | پذیرش: ۱۳۹۰/۹/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۱/۱/۲۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید