دوره 7، شماره 1 - ( 1394 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 277-303 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- استاد گروه باستان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- دانش‌آموخته کارشناسی ارشد باستان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3- استادیار گروه پژوهش هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده:   (2666 مشاهده)
پلان رایج در معماری دوره‌‌های قبل از هخامنشی و مرحلۀ ‌‌اول معماری هخامنشی، مستطیل‌شکل است. تغییر این پلان به پلان مربع در دورۀ ‌‌داریوش بزرگ، پیرو تفکرات جهان‌‌بینانه وی در وام‌‌گیری از اندیشه‌‌های ملل تابعه، به‌عنوان حرکتی نو در مرحلۀ ‌‌دوم معماری هخامنشی، مقدمه‌‌ای برای استفاده از این نوع پلان به‌شکلی کامل‌‌تر و ایجاد گنبد در معماری پارتی شد. این حرکت نتیجۀ ‌‌بازخورد فرهنگی اندیشۀ ‌‌یونانیان در زمینۀ ‌‌استفاده از اعداد و اَشکال بوده است؛ زیرا مربع به‌عنوان کامل‌‌ترین شکل، در فلسفۀ ‌‌فیثاغورثیان و اندیشمندانی همچون افلاطون در معماری ایرانی وارد شد و از آن برای ایجاد نوعی جدید از معماری مدد گرفته شد. این تغییر در دورۀ ‌‌بعد معماری ایران با ابداع گوشه‌سازی در زیر سقف، موجب ایجاد گنبد روی پلان‌‌های مربع شد. در این مقاله، روند تغییر پلان معماری از مستطیل به مربع و دلایل آن در دورة‌‌ هخامنشی و همچنین تأثیر این نوع پلان در معماری دوره‌‌های اشکانی و ساسانی بررسی شده است. 
متن کامل [PDF 1470 kb]   (2972 دریافت)    
نوع مقاله: طرح پژوهشی | موضوع مقاله: باستانشناسی
دریافت: ۱۳۹۲/۳/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۳/۸/۳ | انتشار: ۱۳۹۴/۲/۱