دوره 7، شماره 1 - ( 1394 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 87-119 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abedi Ardekani M, Azrkamand F. Theory of Constructivism and Absolutist State Formation in Iran Period of Reza Shah. MJSS. 2015; 7 (1) :87-119
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-25-6217-fa.html
عابدی اردکانی محمد، آذرکمند فرزاد. نظریۀ ساختاریابی و شکل‌گیری دولت استبدادی رضا‌‌شاه در ایران. جامعه‌شناسی تاریخی. 1394; 7 (1) :87-119

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-25-6217-fa.html


1- دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه یزد، ایران
2- دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشگاه یزد، ایران
چکیده:   (4966 مشاهده)
از زمان پیدایش دولت مدرن در ایران توسط رضاشاه تاکنون، روی‌کردهای مختلفی دربارۀ چگونگی شکل‌‌گیری یا ماهیت آن مطرح شده است. اما از میان آن‌ها، دو روی‌کرد برجسته‌تر ‌‌و مهم‌تر ‌‌است که به‌نوعی در‌مقابل هم قرار می‌‌گیرند: یکی روی‌کرد «سلطانیسم» است که مدافعان آن به پیروی از ماکس وبر، دولت رضاشاه را حالت خاص و افراطی از پاتریمونیالیسم (پدرسالاری) می‌‌دانند و نگاهی نخبه‌‌گرایانه (کارگزارمحور) دارند؛ دیگری روی‌کرد «دولت مطلقه» است که اغلب بر عوامل ساختاری تأکید و نقش ساختارها را در شکل‌‌گیری دولت رضاشاه برجسته می‌‌کند و نقش چندانی برای کارگزار (رضاشاه) قائل نمی‌‌شود. در این مقاله سعی شده است با استفاده از نظریۀ «ساختاریابی» گیدنز، به نقش متقابل ساختار و کارگزار در شکل‌گیری دولت استبدادی رضاشاه پرداخته شود. در‌واقع، ساختاریایی روشی است که به نقش کارگزار در بستر (ساختار) و ارتباط متعامل و متقابل ساختار و کارگزار توجه می‌‌کند. از‌این‌رو، با کاربرد این نظریه در چگونگی پیدایش دولت رضاشاه، این نتیجه به‌دست می‌آید که هیچ‌یک از این دو دیدگاه نمی‌توانند بیانگر تمام واقعیت باشند؛ بلکه تلفیقی از آن دو بهتر می‌تواند شکل‌گیری دولت رضاشاه را تحلیل کند.
متن کامل [PDF 247 kb]   (5187 دریافت)    
نوع مقاله: طرح پژوهشی | موضوع مقاله: علوم سیاسی
دریافت: ۱۳۹۲/۱۱/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۳/۸/۳ | انتشار: ۱۳۹۴/۲/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA